28 Haziran 2011 Salı

Ikinci cocuk=Saldim cayira, mevlam kayira:)


Sevgili okurlarim:),

"Eger tek cocugunuz varsa, ve kasim kasim kasiliyorsaniz otorite kurucam ben, bu evde benim kurallarim gecerli diye, lutfen kasmayin!
Ikinci cocugu yapin, kasilmalariniz kendiliginden ortadan kalksin!"

diye, kocaman kocaman laflar edebilirim artik, cunku, artik, ikinci bir cocugum var:)

Meger neymis o halim sayin seyirciler. Ne cekilmez bir anne, bir es, bir ev hamimi, bir arkadasmisim.

"Yok, asla ayagimda sallamam ben! Sallamaya alisir, aptal olur"(Heee, o yuzden Turkiye'de yetisen cocuklarin yuzde doksansekizi aptal sanki! Turk milleti kiskivrak zekalidir bi kerem, aptallikda ne dmek, ukala)

"Emzik mi? Damak seysi yapiyormus, emziren cocuklar daha gec konusuyormus, guatir yapiyormus!"(Oooof of! Bunu bile demisim yemin ederim)

"Asla uyku duzeni sasmamali! O yuzden kusura bakmayin arkadaslar, o saatte size katilamam!"

"Uyku saati geldiginde uyumazsa, aglaya aglaya, kendi kendine uyumak zorunda, iki iki dort!"(Iki aylik bebeyi, kendi kendine uyutucaz diye heder ettik.Aglattik besiginde...Bi kac hafta.
Sonunda alisti kendi kendine uyumaya, ve ben cok rahat ettim. Ama nedense, ikinci bebegime bunu yapamiyorum:(

"Iki saatte bir emzirmem gerekir, aralarda veremem, sutumun kalitesi dusuyomus!"

"Aaaa, 3 saati gecti, kaldirayim da, emsin biraz"(O bebek senden aklilli! Ne zaman acikirsa uyanir, be akilli! Bosa kalkmissin geceleri)

"Sutum azaldi galiba! Hemen bi sise mama hazirlayayim!..Yok yok, hazirlamiyim! Ben bebegime hazir mama vermem herif! Ver-mem!"(Ay Allah'im! Sanki zehir veriyorum...Bunca mamayla beslenen, anne sutunu hic tatmayan bebeler ne yapsin!)

"Agliyo bu cocuk! kesin biseyi var , kesin! Doktora mi gitsek!"(Gittik de...Gazi varmis, geri yolladilar)

"Bu ay ki doktor kontrolunde cok az kilo aldigini soyledi doktoru! Yeteri kadar besleyemiyorum demekki. :((((((((( Ne bicim anneyim ben! Bi sut vericem, onu bile beceremiyorum!"(Ne yapican acaba?Extradan meme mi taktirican? Bunda senin sucun ne aptal Fevkalade!)

"Niye donmedi herif bu! "(Donme dolap ya bizim oglan, Isi bu olacak cocugun sanki!)

Ve ileriki aylarda, hafif depresif haller, internet alimligi,

"Ek gidaya basladim kaynana! Corba da nerden cikti?Doktoru ne dedi, once kirmizi sebzeler, sonra yesiller..Sirayla gidiliyo burda! Corba morba veremem!"(Buna bisey diyemicem. Corba once verilmemeli:) Kusura bakma kaynana, sozumun arkasindayim... tutarliyim:)

"12 ay beklemem lazim inek sutu icin. 1 gun gecirmem!"(12 ay beklersen, koca cocuk anne sutu varken, inek sutunu begenir mi?Ne olurdu az evvel vereydin? )

"Niye cikmadi bunun disleri, 9 aylik olacak:( (dissiz kalacak sanki o yavru! bi buna uzulmediydin, o da oldu , tam oldu!"

"11,5 aylik oldu. Daha adim atmadi. Bi sorsak mi herif doktoruna?"(uzaya gidecek sanki yuruyup de, ne olur 13 ayinda yuruse? ne?)

"Bak zehranin ogluna, aralarinda 10 gun var. O anne diyo, gel diyo, atti diyo, bizimki sadece sicak diyo, bi de baba! Konusamayacak galiba!"(Simdi yalvariyorum sus diye de, susmuyo:))
...

Bu liste uzar gider anacim!
O kadar dert etmisim ki, o kadar stresini yasamisim ki bu yazdiklarim, ve daha yazamadiklarimin, ilk cocugumun cocuklugunu hatirladigimda, kendimi stres topu olarak hatirliyorum.
Hep bi sonraki gelisim cizelgesini dusunup, dert etmekten, bebegimin o zamanki halinin tadini cikaramamisim...


Bebeklik donemi cok cabuk geciyor. "Time is flying". Filaying milaying, bak nasil da gecmis 4 ay!
Kendimize zehir etmeye deger mi a benim sevgili okurlarim?
Eger cocugunuz normal bir cocuksa, merak etmeyin, herseyi sirasiyla veya atlaya atlaya , er ya da gec yapacak.
Ne guatir olacak, ne aptal SALLANDI DIYe! Bulbul gibi sakimasina da gerek yok! Er ya da gec konusacak.
Yeter ki saglikli olsunlar.

Bu bebegimde cok rahatim. Simdi, gercekten bebegimin her halinin tadini cikartiyorum. Internetle de ilisigimi kestim zaten. Sorulacak, ciddi biseyi vara, doktoruna soruyorum. Oyle ilkinde oldugu gibi"bebeginiz bu ay neler yapmali" yazilarini tek geciyorum.

Baktim ki sutum az, mama veriyorum.
Emzik hic almadi...Almadi diye dert de etmedim zaten.
Bakiyorum, bazi gunler karni tok, alti kuru, uyku saatini gecmis. Hemen yastik koyuyorum dizlerime, bi guzel salliyorum! Oooooooooooh sefam olsun! Elime de kitabimi aliyorum, kitap okuyorum...
Aksamlari cok rahat disari cikiyorum. Uykusu kacacak, duzeni bozulacak derdim yok!
Ust uste her aksam cikmayinca, o kadar da zor olmuyo ertesi aksam duzenine donmesi.
Simdi onumuzde 1,5 aylik Turkiye ziyaretimiz var. Orda anam aglayacak nasilsa, alistirma yapmam lazim:)

Dogurun ikinci bebeleri de, rahat rahat cocuk buyutmek neymis anlayin:)
stressiz, dertsiz tasasiz sevmesi pek bi guzel oluyo!

Fevkalade

3 yorum:

Ben Kızımın Delisiyim dedi ki...

Süper bir yazı olmuş gülerek okudum ama kendi acı halime gülüyorum tabi:))) Şuan bu yazdığınız ilk bebe sendromunun aynısını yaşıyorum da hele son yazdığım yazıma bakınca durumum vahim:) En iyisi tez elden ikinciyi yapmalı;)
Blogunuz çok güzel, takipteyim artık.

Sevgiler.

Sahane dedi ki...

Al benden de o kadar..
Teoriden pratige gectik hayal kirikligi yasadik..oyle kitaplardaki gibi degilms hersey gordk..ama yine de esnek bi anne olmadim,olamadim,olamiycam da anladim..uzgunum..

Meral dedi ki...

Harfi harfine ben! ikinci çocukta salacağım da kesin de işte cesaret meselesi sanırım. hayırlısı.

Related Posts with Thumbnails